Meemure Jungle Resort

Wednesday, October 3, 2018

කවදාවත් බීලා නැති උන් පලවෙනියට බීවම මෙහෙමයි... (වීඩියෝ සහිතයි)

මේ මීමුරේ පටන් ගත්ත කාලෙම කරපු වීඩියෝවකට ගිය කට්ටිය.. ඒ කාලෙ බ්ලොග් ලියපු, දැන් බ්ලොග් දිහා ඇහැක් ඇරලා බලන්නෙ නැති සෙට් එකක් තමයි මේ ඉන්නේ...

අනන්තය ලියපු අනුරාධ නානායක්කාර, සිහින ලියපු තිසර මධුවන්ත, බනී ලියපු අනුශ්ක ලක්මාල්, නම මතක නැති බ්ලොග් එකක් ලියපු යසන්ත හෙන්නායක සහ මගෙ බ්ලොග් එකට කවුරුහරි බැනලා කමෙන්ට් කලොත් පොරගෙ අම්මගෙ ඉදන් මතක් කරලා කමෙන්ට් කරන ගිහාන් කටුපිටිය සහ මේ බ්ලොග් එක ලියන මම තමයි මේ වීඩියෝ එකේ ඉන්නේ... වීඩියෝව ගන්නේ ටෙක්නිකල් බ්ලොග් එකක් ලියපු ගයාන් තාරක මල්ලි... වීඩියෝ එකේ නැති වුනත් ඔශාන් මල්ලිත් මෙතන හිටියා...

මීමුරේ වීඩියෝ වැඩසටහනේ නිශ්පාදක කණ්ඩායම විදිහට තමයි මේ කට්ටිය යන්නේ.. රෑ වෙනකොට ගමේ අය අපිට රා බෝතල් විශාල ප්‍රමාණයකින් සංග්‍රහ කලා.. ඒ වෙද්දි පොඩ්ඩක් හරි මත්පැන් පානය කලේ මමයි කට්ටායි විතරයි.. මගේ මතකය නිවැරදි නම් අනිත් කිසි කෙනෙක් මත්පැන් පානය කරලා තිබ්බ අය නෙවෙයි...

අනුරාධගෙන් (පණුවාගෙන්) තමයි යෝජනාව ආවේ අරක්කු නෙවේනේ, රානේ... ඔක්කොමලා බොමුද ඕන දෙයක් වෙන්න කියලා... එදා රෑ තිබ්බ මොරාල් එකේ හැටියට මැරෙන්න යන්න වුනත් සෙට් එක රෙඩි වෙලා හිටියේ.. ඉතින් අනුරාධගෙ යෝජනාව විරෝධතා නැතිවම ස්ථිර වුනා...

එතැනින් පස්සෙ තත්ත්වය ශෝචනීයයි හිතවතුනි.. ඉහල සෘතියෙන් ගැයෙන ගීත, නිවැරදි රිද්මයට නැලවෙන පාද, බැලේ, ලතින් බ්‍රේක් ආකාරයේ නැටුම්, තාලෙට වැයෙන කොංගො ඩොල්කි.. කතා කරලා වැඩක් නෑ ඉතින් ඒ ගැන නම්...
ටිකක් හිනාවෙන්න ඉතින් මේක බලලා....



Wednesday, July 11, 2018

සයිබර් සිහිණ උළෙල පසුපස තිබූ කුමත්‍රණය හෙලි කරමින් නැවත බ්ලොග් කලාවට..

එක කාලෙක ප්‍රියතම විනෝදාංශයක් වෙච්ච බ්ලොග් කෙරුවාවට ආයෙ පණ දෙන්නයි ලෑස්තිය. ලියන්න හිතුනේ කාරණා දෙකකට.. පරණම බ්ලොග් කාරයෝ දෙන්නෙක් වෙච්ච ඕනෑම දෙයක් ලිංගිකත්වයෙන් දකින ඕනයා හෙවත් දුලිප් සිකුරාජපතියි, ප්‍රේමය මල අඩෝවැඩියාවක් කරගෙන කවි ලියන පසන් මධුරංග මල්ලියි එක්ක ඊයේ රෑ පොඩි අඩියක් ගැහුවා.. දුමී අයියාට එන්න කිව්වට සුවාරිසුයි අමාරිසුයි හින්දා එයා දැන් බිසී.... ටිකක් හිනාවෙන කතා, දේශපාලන කතා, මඩ කතා, හිරේ ගිය කතා, ණය කතා, පොලු කතා, පවුලේ කතා මේ හැම එකක්ම ආයෙත් ලියන්න හිතුනා..

සසර සැරි සරන පාදඩයා, මාතලන්, කතන්දර සූරීන්, මාරයා එහෙම තවමත් බ්ලොග් ලියනවා.. ඕවා දැක්කම ලියන්න හිතෙනවා.. ආයෙ අතපසු වෙලා යනවා.. බුකියේ ලියන එක නවත්තලා බ්ලොග් එක ලියලා බුකියේ දාන්නයි අදහස...

අද කථාව මොකක් ගැනද? හිතා ගන්න බෑ මොකක් ලියන්නද කියලා.. ඒක නිසා පරණ සෙට් එකකට අඬ ගහන ගමන් මේ අවුරුද්දෙ නැති බංගස්ථාන වෙලා ගිය සයිබර් සිහිණ උළෙල සැබෑවටම ආරම්භ කරපු හේතුව කියන රහස ලියන්න හිතුනා.. එතන තියෙන කීප දෙනෙක් විතරක් දන්න කුමන්ත්‍රණේ ඔන්න අද එළි කරන්න හදන්නේ..

වරුණ සුදන්ත හේරත් ඉස්සර රට ඉදන් එද්දි මට වයර්ලස් ලෑන්ඩ් ෆෝන් එකක් ගෙනත් දුන්නා.. ඒක තමයි බ්ලොග් මිතුරෙක්ගෙන් මම ලබපු පළවෙනි තෑග්ග.. ඌ දැන් අපේ මහ ගෙවල්වලටත් එහා හරියෙ කැලෙන් ගෑණු ළමයෙක් සැට් කරගෙන බ්ලොග් ලියන්නෙ නෑ.. මගේ ලෝකය කියලා බ්ලොග් එකක් ලියපු අසේල කියලා රැඩිකල් කොල්ලෙකුයි ඒවගේම රැඩිකල් වෙච්ච රමීෂා කියලා කෙල්ලෙකුයි හිටියා.. උන් දෙන්නා පට්ට බ්ලොග් දෙකක් රන් කලා.. ඒත් ඉතින් අන්තිමට උන් දෙන්නා කසාද බැන්දා.. දැන් පුංචි දුවෙක්ගෙ හුරතල් බලනවා එකෙක්වත් බ්ලොග් ලියන්නෙ නෑ.. ලහිරු ප්‍රභාශ්වරී, සංජීවනී, කාවින්ද්‍යා, රන්ධිකා, අපේ කාලෙ හිටපු බ්ලොක් ගෑණු ළමයි.. උන් ඔක්කොම කසාද බැඳලා ළමයි හදලා බ්ලොග් වලට වෙලාව නැතිවෙලා.. ලව් එකට කෙලෝගත්තු ඉතාලියේ මනුරයි, හශිකායි බ්ලොග් ලියන්නෙ නෑ.. සුභාෂ් අයියලා ඉන්දිකලා මාත් එක්ක ඔරොප්පු මගේ වරදින්.. උන් දෙන්නා බ්ලොග් ලියනවා කියලාත් සෑහෙන කාලෙකින් පෙනුනේ නෑ.. අස්පයා නැති සෝරෝ රජයේ සේවෙට ගිහින් කියලා ආරංචියි.. තාම මතක් වෙනවා හයිවේ එකේ හයිස්පීඩ් ගිය ෆොටෝ දාලා ඌ නාපු නෑම.. දිල්ශාරා දැන් ලොක්කියක්.. නුවර වගේ තමයි ආරංචිය.. දුමියා ඉතින් හැම අවුරුද්දෙම ආවම, හිඟන දානයක් දෙන්න වගේ වරුවකට හරි මාව මුණ ගැහිලා යනවා.. සුසන්ත වෙද මහත්තයාත් බ්ලොග් එක පාලුවට ඇරලා.. නුගේගොඩ පහු කරනකොට උන්නැහැගෙ සාප්පුවට ගොඩ වෙලා අතීත කාමෙන් මත්වෙන එකත් හරි සුන්දරයි. රචින්තලා, ලසිතලා, පැතුම්ලා ලිශාන්ලා වගේ දඟ හිතුවක්කාර සෙට් එකෙත් සයිබර් ක්‍රියාකාරීත්වය බොහොම අඩු වෙලා ගිහින්.. හිස් අහසෙ සඳරු, කෙහෙල් කොටුවේ චූටි මහත්තයා, අමුමිරිස් සීන් එක බිහි කරපු රසික නානායක්කාර, බ්ලොග් නොලිව්වත් අපිට කමෙන්ට් කර කර හොරෙන් බීපු අවංක පැට්ටා වගේ උනුත් හිතේ තදටම සටහන් වුන මිතුරු තොමෝ... ජනිතා, දිලුම්ලා ගැනත් සංවේගදායී මතක ඉතිරියි.. දේශපාලනය නිසා කොච්චර මඩ කෑවත්, ඇනොනිමස් ආතල් එකෙන් ලකෆ්‍රාන්ස් එකෙන් කාපු මඩ වගේ පට්ට ලල් එකක් දැනෙන්නෙ නැහැ.. ඉතින් මචංලා, සතියට පැයක් දෙකක් නිදහස් කරගෙන අපි ආයෙ බ්ලොග් ලියමුකො...

හරි දැන් මාතෘකාව... සයිබර් සිහිණ උළෙල පසුපස තිබුන හස්තය කාගේද?

ලාංකීය එකේ හිමිකරු සහෘදයා වැප් නිශාන්තත් එක්ක මම දවසක චැටක් දානවා..

වැපා : අභියා, ලාංකීය සින්ඩිකේටරේ උස්සන්න ඕන බන්.. මොනා හරි කරන්න ඕන.. SBU එකේ උන් නම් ගෙට්ටුවක් වත් තියනවා.. අපිට සල්ලිත් නෑනේ කරන්න..

මම : වැඩක් හදමු ඔක්කොම බ්ලොග් කාරයින්ගෙ වැඩක් විදිහට පේන්න.. ඒක ඇතුලෙ ලාංකීය සිංඩිය මාකට් කරමු..

වැපා : කොහොමද බං එහෙම කරන්නේ...

මම : හිටපන් මුට්ටියක් දාලා බලන්න...

ඔන්න ඊට පස්සෙ තමයි යාළුවනේ අර "අප්පද බොල මෙහෙමත් හීන.. සැබෑ ලෝකෙ හීන" කියන සිහින බ්ලොග් උළෙල ගැන පෝස්ට් එක පබ්ලිශ් වෙන්නේ... ගූගල් බස් එකක පිහිටෙන් දවස් දෙකක් ඇතුලත පිට්ටනි වෙන් කරලා, සමාජ සේවයකුත් කරලා, අනුග්‍රාහක දායකත්වයනුත් හොයාගෙන එදා මෙදා තුර සයිබර් අවකාශය තුල තිබ්බ සොදුරුම සිහිණ උළෙල සංවිධානය වුනේ..

දවස් දෙකකට පස්සෙ...

මම : මොකද කියන්නෙ, වැඩේ හරි නේද?

වැපා : උඹ නම් මාර පොරක් බං...

මම : ඔක්කොමලගෙ හිතේ තිබ්බ වැඩකුත් වුනා.. උඹේ වැඩෙත් වුනා...

මට දුක තාම වැපා කසාද නොබැන්ද එක.... ඕකටත් වැඩි දවසක් යන්න කලින් මට කෝල් එකක් එයිද දන්නෙ නෑ...

ප.ලි. ඔන්න ඉතින් ආයෙ පටන් ගත්තා..එහෙනම් වරෙල්ලා ඇනොනිමස් ඇවිල්ලා පොලුකාරයා, හොරා, මීමුරේ ගස් කපන්නා, කියලා බනින්න...

Thursday, October 6, 2016

සුන්දර බත්තලංගුණ්ඩුවට චාරිකාවක් යමුද?



මීට වසර කිහිපයකට කලින් මම පෝස්ට් එකක් දැම්මා මතක ඇති  මීමුරේ පිළිබඳව. මතක නැතිනම් මෙතනින් බලන්න පුළුවන්. මීමුරේ ගම සංචාරක ව්‍යාපාරය ගැන අත්පොත් තබද්දි තමයි මම මීමුරේ ගියේ. එතනින් එහාට මට නොයෙකුත් ඡෝදනා ආවා..  සමහරු බැන්නා... ඔවුන් අද මට හොරෙන් මී මුරේ යනවා...  මී මුරේ මිනිස්සු කිහිපදෙනෙක් මට එක වෙලාවක ගහන්න ආවා.. අද ඔවුනුත් නවාතැන්පලවල්, කඳවුරු බිම් හදාගෙන සංචාරක ව්‍යාපාරය කරනවා.. අද මීමුරේ පුරාවට නවාතැන් පළවල් 52ක්.. සෑම පවුලකම එක සාමාජිකයෙක් හෝ සංචාරක ව්‍යාපාරයෙන් යැපෙනවා. ඒ වගේම මගේ හිතවතුන් පහකට වඩා මගේ ව්‍යාපාරය හරහා ආදායම් උපයනවා.. මම නිසා මීමුරේ ගිය තවත් දහයකට වඩා පිටස්තරයින් මී මුරේ සංචාරක ව්‍යාපාරයෙන් යැපෙනවා මට බැන බැන හරි... ගම් මිරිස් නැති වෙද්දි නියගය නිසා වගාවන් ප්‍රමාද වෙද්දි මම බැනුම් අහමින් හෝ ඇති කරපු සංචාරක ව්‍යාපාරය නිසා මී මුරේ ගමක් විදිහට කෙළින් සිට ගැනීම තරම් මගේ සතුටට තවත් හේතුවක් තිබේද වෙනත්.....

මී මුරේ වගේම අළුත් තැනකට පිය මනින්නයි අදහස.. ඒ තමයි සුන්දර බත්තලංගුන්ඩුව දූපත. කඳවුරු බඳින්න කියාපු තැන. ආරක්ෂිත කලපුව, අනෙක් පැත්තෙන් මහ මුහුද, කදිරවේල් කන්ද උඩින් ඉර පායන හැටි, ඉන්දියන් සාගරයේ ඈත ක්ෂිතජයෙන් ඉර බැස යන හැටි, අළුත්ම මාළු වල කිරි රස, මුහුදු වෙරලේ ඇන තියාගෙන යොත් දාගෙන මාළු අහුවෙනකන් බලාගෙන ඉන්න, ධීවර බෝට්ටුවල නැගලා මාලු අල්ලන්න යන්න... ආපහු එන ගමන් කල්පිටිය ඕලන්ද බලකොටුව බලලා, තලවිල පල්ලිය වන්දනා කරගෙන එන්න, අවැසිනම් ගැඹුරු මුහුදට ගිහින් තල්මසුන් සහ ඩොල්ෆින් යාළුවෝ බලලා එන්න, කදිම තැනක් තමයි මේ බත්තලංගුන්ඩූව දූපත...

මෙහි පළමු ගමන ට්‍රැවල් විත් දිලිනි ආයතනයෙන් සූදානම් කරලා තියෙනවා. මේ තීන්නේ ඒ ඉවෙන්ට් එක. ඒකට කැමතිනම් එකතු වෙන්නත් පුළුවන්... 

ඒවගේම ඔබේ කණ්ඩායමේ පුහුණු වැඩමුළු කරන්න සුදුසුම තැනක්.. හුදෙකලා දූපතක විවිධ වූ ක්‍රියාකාරකම් අතරේ  මේ බැහැරගත පුහුණු වැඩමුළු ක්‍රියාත්මක කරන්න අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා.. 

එසේනම් මිතුරනි, සුන්දර බත්තලංගුන්ඩුව දූපතේදී මුණ ගැහෙමු. වැඩි විස්තර 0725113392 තුලින් ලබා ගත හැකියි...



Wednesday, March 9, 2016

මචං චින්තන ධර්මදාස,


දැන් ඉතින් අර සිකුරුටි කාරයාගේ ගෑණිට දරුවට කන්න දෙන්න ක්‍රමයක් හොයපල්ලා... කරාබු දාලා, අව් කණ්නාඩි දාලා, කොටට ගහලා, ඉංග්‍රිසියෙන් ලියපු පෝස්ටර් ටිකක් අල්ලගෙන උඹලා හිටියා තමයි.. ඒකට හෙන පට්ට වටිනාකමක් දීලා හර්ෂ ද සිල්වාත් එතනට ඇවිත් අර අහිංසක මිනිහාව බයිට් එකට ගත්තා තමයි.. අන්තිමට උන් දෙන්නා රස්සවෙන් අස් කලා.. දැන් උඹලට හම්බුනේ මොකක්ද? නිදහස් චතුරශ්‍රේ ඉදගෙන ඉන්න...
මට කියපන් චින්තන, උඹ දවස් කීයකට සැරයක්ද ඕකේ ඉද ගන්න යන්නේ... ඒ වගේම උඹත් එක්ක හිටගෙන හිටපු මිනිස්සු කී දවසකට සැරයක්ද යන්නේ... අන්තිමේට කොන්ක්‍රීට් එකක පුක තියාගෙන ඉන්න, උඹලා අහිංසක මිනිස්සු දෙන්නෙක්ව ගෙදර එලෙව්වා..
මතක තියාගනින් චින්තන, තොපි ඔය කරන වැඩෙන් කෙලවෙන්නේ උඹලට වඩා උපදින්න ඉන්න අළුත් පරපුරට... ලව් කරන්න තැන් තියෙනවා... මුහුදු වෙරල, විහාර මහ දේවි, දියත උයන, බොරලැස්ගමුව, කොටින්ම නිදහස් චතුරශ්‍රේ කියන්නේ මේ රටේ ලව් කරන උන් ලොවෙත් අඩිය නොගහන තැනක්.. මෙලෝ රහක් නැතිව ලව් කරන්නේ කොහෙද කියලා හිතා ගන්න බැරි අහසෙ පලක් බැදගෙන ෆැන්ටසිවල ඉන්න උන්ට නිදහස් චතුරශ්‍රෙ කියන්නේ ලව් කරන්න හදපු තැනක් කියලා පේනවා ඇති..
අනිත් කාරණේ චින්තන, උඹ ඔය අල්ලන් ඉන්න පෝසටරේ ගිහින් ගහපන් රටේ අධ්‍යාපන ඇමතිගේ පිටේ... ඕක අහපන් උගෙන්...
මාසයක් ඇතුලත පාතාලෙන් මිනී 21ක් මරපු රටක, තාත්තා ඒඩ්ස් හැදිලා මිය ගියා කියලා දරුවට පාසලක් හම්බෙන්නේ නැති රටක, මේ රටේම අපිත් එක්ක සහජීවනයෙන් ඉන්න මිනිස්සු කොට්ඨාශයක් ස්වයං පාලනයක් ඉල්ලන රටක, ගොවියට කිසිදු වටිනාකමක් නොලැබී ඇති රටක, ආර්ථිකය අමු පල්ලමට වැටිලා ඇති රටක, උඹලා නිදහස් චතුරශ්‍රයේ ලව් කරන්න නිදහස ඉල්ලලා උද්ඝෝෂණය කරනවා... අළුත් විදිහට හිතන උඹලට කොතනද වැරදුනේ මචන්...?
මචන් චින්තන, ගොනෙක් උනාට තප්පුලන්න එපා... උම්බෑ කියන්න එපා... කෝවිලේ පුජාවන්ට ගේන කින්නියා හරකෙක් වෙන්න උත්සාහ කරපන්... නිකම්ම බයිට් එකට මේසෙට එන කාලකණ්ණි හරකෙක් වෙන්නේ නැතිව...